In de Amaliahaven op de Maasvlakte zijn oesterlarven gestort, die nu worden gemonitord op groei waarvan de eerste resultaten rond februari, maart 2026 worden verwacht. Volgend jaar worden meerdere oesterpilots gestart op stenen en mogelijk een kabelkruising van TenneT op open zee.
Er moeten uiteindelijk weer oesterriffen komen in de Noordzee, die nu door overbevissing, ziektes en vervuiling bijna helemaal zijn verdwenen.
In de haven van Rotterdam zijn nu zo’n half miljoen platte oesters uitgezet. Het is de eerste test met een nieuwe methode die natuurherstel koppelt aan de plaatsing van maritieme infrastructuur, zoals windturbines, golfbrekers en kabels op zee. De funderingen van platformen, turbines en kabels worden op land al bezaaid met jonge oesters en vervolgens in de zee geplaatst
Oesterriffen zijn zeldzaam geworden, terwijl oesters echte sleutelsoorten zijn voor meer biodiversiteit. Ze bouwen riffen, filteren het water en bieden leefruimte en voeding voor talloze andere dieren.
Bij de zogeheten remote setting-methode, waar het hier om gaat, worden miljoenen oesterlarven opgekweekt in een gespecialiseerd broedhuis en vervolgens overgebracht naar een locatie vlak bij zee, bijvoorbeeld een haven. Daar worden ze geplaatst in zeecontainers met zeewater en stenen.
Binnen enkele dagen hechten de larven zich aan de stenen en groeien daarna uit tot jonge oesters. Na een paar weken worden de containers aan boord van schepen geladen. De stenen met jonge oesters worden uitgestort in zee, waar de oesters hun nieuwe leefplek vinden.
Als deze modulaire en flexibele opzet succesvol is, kan dit proces overal en op iedere schaal worden uitgevoerd door de stenen met oesters direct mee te nemen in het ontwerp, de bouw en het onderhoud van infrastructuur zoals windparken, kabels, golfbrekers en platformen.
